Stadsgedichten Anne Vegter
Op deze pagina staan alle gedichten die Anne Vegter voor Rotterdam heeft geschreven. In de gedichten richt Anne zich op actuele thema's die tekenend zijn voor de stad en haar wijken. Zo schrijft ze over klimaatverandering, herdenkingen, het woonbeleid, gemeenschappen en de sfeer in de wijk.
Elke twee weken bezoekt Anne een wijk om met stadsgenoten te praten over hun beleving en ervaringen in de stad en wijk. Zo geeft ze Rotterdammers een stem en gaat ze op zoek naar het humeur van de stad in al haar uithoeken. Wil je meer weten over deze zoektocht? Bekijk het hier.
Gedichten
Geschreven voor Orange the World - de Internationale dag tegen geweld tegen vrouwen - op 25 november 2022.
OOK IN ROTTERDAM
Zei iemand spreek me niet tegen,
daar heb je dat mondje niet voor
gekregen? Wie gelooft nog in
bloemen om schuld in te pakken.
Je schaamt je, je bent verslagen.
Je schaamt je voor wie jou slaat.
Iedereen heeft wel eens een
blauwe plek? Hoeveel vrouwen
zich niet veilig weten. Een zusje
wil horen of huiselijk geweld
een familiespel is, met haar oor
aan een muur, iets klopt niet.
Als je weet achter welke deur
een stiltebom ontploft herinner
jij je de geur van schroeiend haar
en hoe een tand breekt. Herinner
je wie jou kan zeggen wie je kunt
bellen. Versnellen. Je belt. Meldt.
Geschreven voor de herdenking van de afschaffing van de slavernij bij het Slavernijmonument op 30 juni 2022.
COMPLEXITEIT
Kom anders ook even op dit kleed zitten
We vergelijken random onze kansen in NL
Ik zou willen dat je een vriendin was
En waarom zou ik jouw vriendin zijn, zeg jij
Of zullen we tattoos vergelijken, probeer ik
Het is Keti Koti
Wat wil ik nou eigenlijk?
In mijn linkerarm schreef ik amor
In mijn rechter laat los
Bij jou lees ik rechts back off
Links I can’t breathe
Tattoo rijmt op taboe
De schrik slaat me om het hart
Ik ben doorzichtig als een aquarium
Buiten zwaaien we altijd naar elkaar
Ik zou willen dat je gewoon een vriendin was
Zijn we een ongemakkelijke combi?
Je plukt aan de geschiedenis van mijn witheid
Je zegt cancel het woord ‘gewoon’
Niks is gewoon
Ik moet dat begrijpen
Het is Keti Koti, zeg je
Wij hoeven niet te buigen
En jullie hebben huiswerk
De lucht breekt open boven de stad
Om toch iets te doen doen we iets
met kokosolie op elkaars polsen
We staren in de zon tot het licht steekt
Of kijk ik weg?
Schud je nu je hoofd en knik je?
Geschreven voor de herdenking van het bombardement op 14 mei 2022.
BUURTKINDEREN VAN
De kinderen van Marioepol de kinderen van Soemy de kinderen van Tsjernihiv de kinderen van Mykolajiv de kinderen van Idlib de kinderen van Aleppo de kinderen van Damascus de kinderen van Hawija de kinderen van Sanaa zeggen:
spelen is
afspreken
zonder verstand
van afspraken
De kinderen van Gaza de kinderen van Basra de kinderen van Bukaka de kinderen van Ouadi Doum de kinderen van Bagdad de kinderen van Jalalabad de kinderen van Beiroet zeggen:
hey
het spel
heeft regels
dit is het veld
De kinderen van Dresden de kinderen van Leipzig de kinderen van Hamburg de kinderen van Hiroshima de kinderen van Phnom Penh de kinderen van Naha de kinderen van Tokio de kinderen van Westkapelle zeggen:
hier gaan we
stampen
op de tijd
De kinderen van Hungnam de kinderen van Rovaniemi de kinderen van Phonsavan de kinderen van Nijverdal de kinderen van Nanking de kinderen van Zagreb de kinderen van Zutphen zeggen:
we
stampen
op de tijd
die onder
onze dikke laarzen
wakkerrommelt
De kinderen van Nagasaki de kinderen van Singapore de kinderen van Haifa de kinderen van Soerabaja de kinderen van Calcutta de kinderen van Duisburg de kinderen van Bremen de kinderen van Berlijn zeggen:
bijvoorbeeld
blindgangers
De kinderen van Bahrein de kinderen van Arnhem de kinderen van Amsterdam-Noord de kinderen van Rotterdam zeggen:
bijvoorbeeld
blindgangers
zijn online
De kinderen van Rotterdam de kinderen van Middelburg de kinderen van Soumy de kinderen van Tel Aviv de kinderen van Den Helder de kinderen van Rotterdam zeggen:
bijvoorbeeld
blindgangers
zijn online stippen
op een bommenkaart
De kinderen van Warschau de kinderen van Parijs de kinderen van Guernica zeggen:
online
is
ook
echt
De buurtkinderen van Rotterdam zeggen:
als
kinderen
het
zeggen
Geschreven voor de herdenking van de Tweede Wereldoorlog op 4 mei 2022.
CASUS BELLI
Praat niet goed dat je vroeg om ‘versterking
die hoog over gaat -nu rekruteren!’
Je tuimelt van een brug, je wiekt tussen aeonen,
lading op lading, megafoon aan je lippen:
‘Ik verlies alleen van mezelf…’
Praat niet goed dat iemand geloofde dat je je bukte.
Je zag iets wat groter was dan hoe een stad zich losmaakt
uit haar wade, of bedoelde je woede?
Je streelde je schedel, er was gewoon te weinig tijd
om iets anders te verzinnen dan je naam.
Iemand vond je muts, later zag iemand de gebroken stam
van de ratelpopulier, de ratelpopulier
waarover je zei: ‘Die wist alles, die wilde ouder worden dan die en die en die en die en die.’
Woordvoerder Stadswoede zegt:
20% van de landelijke uitstoot
komt uit Rijnmond
Woordvoerder Haven zegt:
Logisch
het moet wel leuk blijven
als je je transportdoelen wilt halen
ambtenaren zijn het eens:
er moet iets gebeuren
maar we moeten natuurlijk wel
om vijf uur naar huis
leg jij maar eens dertigduizend
zeeschepen aan walstroom
Woordvoerder Stadswoede zegt:
De warmterecords zijn gebroken
één miljoen soorten staat op verdwijnen
we voeden ons met de catastrofen
van de anderen, de branden
de watervloed, schurende droogten
uitstervingen
planten, koralen, insekten, ijsberen, ijsbergen
elders sprinkhanen
bijbelse plagen
(Requiems van Mozart, Britten en Brahms)
Wie wilde de aarde kopen?
wie geloofde nog in oceanen en bossen?
wie had haar hulpbronnen nog lief?
wie geloofde nog in uitstoot?
wie zag geen verbanden?
wie wilde de aarde kopen?
Krachtige windvelden
windstoten
een van de zwaarste stormen van de eeuw
Weervrouw zegt:
Toeval
Woordvoerder vervuiling zegt:
Logisch
het moet wel leuk blijven
als je koploper wilt zijn
elektrificeer je de delta Rijnmond
met reststroom van de haven
(Overwinningsmuziek)
Leve de klimaatneutrale huisjes
aan het infuus van de vervuiler
ambtenaren zijn het eens:
er lijden ook mensen in verwende landen
maar we moeten natuurlijk wel om vijf uur naar huis
morgen weer een dag om de krant te lezen
ambtenaren zijn het eens:
er lijden ook planten in verwende landen
maar we moeten natuurlijk wel om vijf uur enz.
en het proces tegen Shell
was toch ook stunning trendsetting
nou jij weer
zet jij maar eens 55% uitstoootreductie
op je trackrecord vóór 2030
morgen weer een dag
om de krant te lezen
prettig weekeinde!
(Overwinningsmuziek)
Woordvoerder stadswoede zegt:
De dood is een meester uit Antartica
het licht van de koperen ploert
wordt niet langer gespiegeld
de smelt neemt toe
onaangedaan rijst de wereldzee
in eenentwintighonderd
tot tachtig centimeter
ook in het weekeinde
ook in t weekeind
is er geen veilige mate
van opwarming
(Requiems van Mozart, Britten en Brahms)
Vanuit de immense ruimte
kijken de planeten woedend toe
hoe hun blauwe zuster aarde
vuurrood, donkerrood
tot zwart in zwart verdwijnt
ook in het weekeinde
Ambtenaar toekomst zegt:
Logisch dat die planeten balen
ik zou ook balen als planeet
straks ben je zelf de sjaak
Woordvoerder stadswoede schreeuwt:
Nee, ambtenaar toekomst!
vandaag wil jij koploper zijn
van de energietransitie Rotterdam
pomp er dan energie in
zet de klimaatneutrale stad
op je trackrecord vóór 2025 en
zet 55% uitstootreductie
op je trackrecord vóór 2030
(Geen overwinningsmuziek)
Demonische planeten
Rechtopstaande zeespiegels
Dolende dolfijnen
Daverende data
(…)
Geschreven voor de herdenking van het bombardement op 14 mei 2021.
NA VEERTIEN MEI NEGENTIENVEERTIG
Er was de sfeer van opgeruimd verdriet, vrachtwagens reden
plenty tranen uit, je was niet langer werkeloos, je ruimde puin
met overlevers zonder adagium niet poetsen, maar huilen
maar met de woede van vooruitgangsdrift: de gevels neer
de straten leeg, 1 k lijkvrij, terwijl een ramptoerist zich
in een nazipak stak, de afgefikte binnenstad met eigen ogen
vastlegde voor thuis, hielp poetsen pragmatisme aan zijn naam
noem de puin die rondgereden, opgeslagen aan de harreweg
voor de geplande provinciale weg, als eilandjes van kralingen,
pier in de waalhaven, pijlers van de maasbrug, korrelbeton in huis,
de bospaden van oisterwijk, van steenwijk, spaanse polder
en de rotterdamse hoek, het vliegveld leeuwarden, iets met
het zuiderzeewerk werd, dus niet vergeten die gedaantewisseling
van wat in deze stad tegen de vlakte ging en zeker niet vergeten
handen op en draag de hemel, wat zadkine ons heeft voorgedaan:
zijn woest pleidooi, een frons in brons, ons dwaze voortbestaan.
Geschreven voor de herdenking van de Tweede Wereldoorlog op 4 mei 2021.
Burgemeester Ahmed Aboutaleb
Vandaag herdenken we hen die vielen.
Beter is het naar hen te luisteren.
Hun voetstappen te volgen, in hun schoenen te staan.
Als we dat niet doen, sterven ze nog een keer.
Als we hen vergeten, hebben wij geen toekomst meer.
Stadsdichter Anne Vegter
We zeiden we werden gescheiden in dierentuinen, in bioscopen, in slagerijen.
Witregel.
Niemand wordt geboren met een rugnummer.
Oorlog begint met woorden.
Hatelijke, vernederende woorden.
Woorden die uitsluiten, buitensluiten, ontmenselijken.
Mensen, dat gebeurt nog elke dag.
Mild voor jezelf, onverbiddelijk voor een ander.
Goed en Fout zijn terug, onder een andere vlag.
Witregel.
Je zei na het transport hoorde ik mijn naam in getallen spellen.
Het licht van walmende lampen.
Je fluisterde ‘het onnoembare’ dat mij niet kan ontvellen.
Citaat van Primo Levi over de kampen:
“het is gebeurd en kan dus weer gebeuren”
Witregel.
In een oorlog worden woorden wapens
waarmee mensen worden verraden. Vermoord.
Met wapentuig wordt oorlog uitgevochten.
Niet hier. In andere landen:
we bladeren door naar de beurskoers
van wapenfabrikanten.
Ooit waren Hitlers hertjes hartveroverend.
Witregel.
Je zei naakt als de dieren werden we in het bos onze graven ingesneden.
Witregel.
Je fluisterde we hadden geloven: één óngeloof vooraf, één óngeloof tijdens.
Witregel.
Toen ging in het Berliner Sportpalast het dak eraf.
Zwartregel.
In oorlog gaat alles van waarde het eerst verloren.
De omgeving van de medemens.
We hebben allen dezelfde demonen te bevechten
om die weerloze waarde te behouden.
Maak daarom woorden niet tot wapens.
Heb vertrouwen.
Witregel.
Je zei eerst scheurde mijn ene, toen reikte
mijn andere oor tot achter het weten.
We lopen achteruit de toekomst in naar wie we zijn.
We lopen achteruit de toekomst in naar wie we zijn.
1. Geef ons heden onze dagelijkse stroomstoot.
2. Geschiedenis als utopie, aangeraakt door de vergetelheid.
3. De burgemeester vraagt of ik trots ben, nadat we Zuid hebben gesloopt.
4. De burgemeester vraagt of ik trots ben, nadat we Plaswijck in as legden.
5. Ons leven is meer dan een politieke dimensie, maar pleiten we voor menselijkheid, oud
woord, laten we dan de opgestuwde randen eren van het eiland waar Hooglanders grazen in
\de Maas.
6. Eiland van Brienenoord.
7. De koeien kijken niet op als we wegscheuren op onze scooters met het haar dat als rode vitrage
over onze rug danst.
8. Eergisteren zei de burgemeester dat we een solidaire stad zijn, waar we voor elkaar opkomen.
9. We is een moeilijk woord.
10. De burgemeester bedoelde dat we elkaar niet slopen, niet kleineren, niet verbouwen, niet
ontkennen, niet gebruiken, niet op de straat laten liggen.
11. Ik sprak Kees, hij is al acht jaar ziek en mager als een kwast. Kees woont op zijn balkon. Ik had
Kees jaren niet gezien. Heb je die kat nog, vroeg hij. Kees heeft eerder een kat vermoord. Ik wilde
verderlopen, maar iets weerhield mij. Hij maakte mijn fiets vroeger gratis.
12. We is een moeilijk woord, maar onverbiddelijk.
13. Toen de ochtendklok afging heb ik geoefend in online burgerschap – een pilot. ‘Bij welke vraag
hoort het goede antwoord?’ ‘Antwoord: alle Wereldtalen!’ ‘Vraag: Wat leert u in een Rotterdamse
taalles?’
14. De stad heeft het geheugen van de stad verschroeid, de straat moest nog eens wijken voor
rennende types, stijf van de coke, klaar om een slag in de lucht te doen, patriots of the void.
15. Dan komt de dichter in beeld, diens werk zou een aanklacht tegen de tijd zijn. Pathos is hem niet
vreemd, door gebrek aan feitenkennis
16. Een parabel.
In de achtste eeuw werd in China de eerste krant ter wereld gepubliceerd, onder de tang-dynastie,
Kaiyuan Za Bao. Haal je Kaiyuan Za Bao door Google Translate dan krijg je ‘cayenne diversen’,
gemengde pepers, voor een krant een passende naam. Vanaf het jaar 713 verzamelde de redactie het
politieke en binnenlandse nieuws, dat vertaald werd voor de provincies. Daarna trokken koeriers het
land in. Kaiyuan Za Bao werd met de hand gedrukt op zijde, werd met de hand gedrukt op zijde,
werd met de hand gedrukt op zijde. De krant werd met de hand enz.
17. We moeten de hemel als lucht dragen ook als die drukt. Het antwoord op de volgende vraag is
goed. Des keizers dynastie ging aan meineed en sabotage ten onder. Het is niet bekend of dat aan de
kwaliteit van de zijde lag.
18. Dichters zijn slordig met feiten maar de sorteermachine van de tijd doet zijn werk, linksom
rechtsom wringt die meedogenloos en ironisch de geheugens uit. En daarna het geweten.
19. Ik heb de stad op haar mooist gezien vanaf de Willemsbrug. Zilveren gebouwen, bronzen lucht.
Boven de rivier cirkelen meeuwen.
20. Ik heb de stad op haar vitaalst gezien uit tramlijn 23.
21. Iedereen weet dat verbeelding een kostbare leugen is: een flits, een verrukking, een spel tussen
de golven.
22. Probeer de verminkte wereld te bezingen, schreef de Poolse dichter Zagajewski. ‘Denk aan
momenten waarop jullie samen/ in de witte kamer waren en de vitrage bewoog/ Keer terug naar dat
concert. Toen de muziek losbrak.’
Dichter op de stad
PERRON 0
Krijg een melding
Als de drukte toeneemt
Hier vertrekt elke minuut
Mensen vragen ook naar
Groepsvervoer als metafoor
Onder het naaste bewind
Draagt iedereen wat, anders:
Er rolt een maan over het spoor
Kan je je leven aan
Er rolt een spoor over de maan
Kan je je leven aan
KNOOPPUNT ROZENBURG
Iedereen zegt Rozenburg was
Een eiland op een weiland
Ex-boer Jan: "Lekker dan,
Tot de industrialistaasi kwam”
Toen de Scheur (bij wijze van)
Tussen de mensen kwam
Werd het (bij wijze van)
‘Latten met Rotterdam’
Iedereen zegt Rozenburg is
De bewoners, de bewoners
Is de partij, de partij is het dorp
Het dorp is de raad en de raad
Vergeet het verraad (not)
HOEKSE FORTEN
Eerste kering:
Noordzee slingert
Zand aan land.
Tweede kering:
Staelduins bunkerbos.
Halt! 'Geschichte der Gewalt'.
Toekomstangst
Bouwde de Maeslantkering:
Derde bezwering.
De laatste kering is
Je eigen hand.
Je tekent je verzet
In letters op het strand.
NU PRATEN WE MONNIE
Je noemt de bomen
Aan de Plas houten skyline,
Skyline als voortuin
Van kantoorkolos
Klim op kantoren,
Zwaai tot ver achter
De horizon naar zee.
Die gore gouwe zee
Bracht uit 't overzeese
Tantoe toxic monnie
& Splendid isolation
De Kralìnge.
Je woont er:
De Plantageweg.
Wat zegt je dat?
Je meet de meetlat
Met een meetlat.
RESET SEDAR
Wat helpt is
een dwars kind.
Het verandert, het begint.
Je luistert in de nacht
naar stemmen
die je niet verstaat.
Hey handsome!
Toen je sliep
heeft de stad de stad
veranderd.
Zoek een woord
dat je terugkaatst.
Wat wegrolt
gebeurt verderop.
AFRIKAANDERPLEIN
Zamzam komt van
Het Arabische woord
Zomë en betekent stop
Stop met stromen
Zodat 'ik het genezende
Water kan opvangen
Uit de heilige bron"
Oude mensen weten dit
Ze besprenkelen
Hun laatste kleren ermee
Jonge inporteurs vinden
€3 per flefsje Zamzam
Ghali jidana (best duur)
Maar om een eigen reden
Smeken ze er zorg mee af
Over hun zeden
NETWERKEN
Een dichter schreef dat we
op zoveel moeten vertrouwen
om elke dag te kunnen leven
zonder door de aarde te zakken.
Staat de stad nog overeind
als ik wakker word?
Zegt computer yes?
Is de haven geen politieke haven?
Kijk eens naar de bomen
die aan trillingen voelen
dat we over straat gaan.
Deze berichten geven ze
ondergronds
aan elkaar door.
Ik vroeg aan de moeder als je
het koud hebt, mag je dan
zingen?
Het was koud en ze zong ‘Ik luister
naar Delfshaven, met mijn ogen
dicht.’
Een dichter schreef dit over
Istanbul.
Kom buiten, dochters van mijn
straat.
Er stonden twee zonnen boven
de stad
maar de maan won.
BOULEVARD BUITENSTAD
05:34 open deur dicht#zacht
05:38 roze hemel wake up
05:42 <nesselande#lijn b
05:46 >hoek van holland#lijn b
06:00 startmotor#bandencheck
07:00 roeibaan spots flamingo’s
07:28 cornflakes
07:54 inloop#mijnbasisschool
12:30 file-infarct#N219#onder-
water
13:21 windkracht maltaplein
15:00 skatepark#skaters united
15:59 biertje of stemmen?
17:00 nesselande 53,3%
18:26 veganburger, why
20:00 landelijke opkomst 38%
21:31 oekraïne zappen naar leef-
baar
22:30 sprinkler aan, schatje?
JUNIOR IN URBAN POLITICS
Hij geeft geen antwoord als
ze vragen wat er gebeuren moet.
Er is ergens iets fout gegaan
want hij weet het ook niet.
Er lopen hier meer leden rond
die het ook niet weten.
Als hij érgens wordt verwacht
is het niet thuis.
“it will ruin my buzz if my
parents walk in”
Vanavond komen ze met onder-
werpen.
Junior maakt een schaduwlijst:
1. toegeeflijk zijn, maar hoelang
2. er is ergens iets fout gegaan
3. zelfstandig wonen, maar waar
4. zelf weesbeeld zijn onder
Kleinpolderplein
5. er gebeurt hier fokking niks
BERICHT UIT CHARLOIS
Ons advies is woonrecht als wijk-
woord,
zo verdien je terug wat je niet had.
Toen het kind elf was in Charlois
schreef het
dat je geluk kon terugverdienen,
“want het was uitverkocht”.
Geluk was schaars maar aansteke-
lijk,
wie het kreeg kon het geven.
Nu het kind twintig is schrijft het:
“Er wordt gronding geboord in ons
geluk”.
Het advies is ontboren als wijk-
woord.
Hoe verdient Vadertje Ahmed
zijn bewoners?
IK BEN HET HUIS VAN DE WIJK
LOMBARDIJEN:
Ik speel voor lombard,
maar dit huis schenkt thee.
Ze zeggen
dat ik moeder ben
van duizenden huizen.
Honderd schoenen, jassen,
stukken, stemmen, goden.
Hoeveel broden over tafel gaan?
Ze zeggen makkelijk
praten als je hier niet woont.
Makkelijk praten als
je ijskast vol ligt. Makkelijk
praten als je makkelijk praat.
Ik ben van binnen een woning.
Zo vind je me, meer weet ik niet.
HOOGVLIET nxt LOCKDOWN
wat begon als ziekte eindigde
als besluit ik werd in je gedicht
wakker ik wilde mijn bed kleiner
maken mijn huis groter maken
mijn straat kleiner maken mijn
buurt groter maken mijn stad
kleiner maken mijn continent
groter maken ik maakte je zee
kleiner ik maakte je geschiedenis
groter ik groef je pleinen uit
ik groef je torens uit ik groef
je stilte uit toen ik wakker werd
in je gedicht stuurde je liefde uit
eens begroef je de woeste planeet
OXYGEN SCHIEBROEK
Je droomt er
natuurlijker:
ga je, wil je, kan je
leven als een overlever?
Er is op loopopstand
met houtopstand
met korstmos
in het gedenkbos.
(volg de kanarie
dieper de mijn in)
Hear, hear!
Volop zuurstof hier!
Je denkt aan liefde
zoals die bedoeld was.
Geen demonen.
Suizend ademen.
FLOWGAME ZUIDPLEIN
we hoorden iemand
het was later, het was nacht
we hoorden iemand buiten komen
komma, 'je gaat volhouden'
je moet zoveel thuis doen maar
's nachts draai je de rollen om
welcome yo'in the flow
je moet zoveel thuis doen maar
je bent iemand die
uit een komma een tapijt rolt
king, rij de avond aan
laat de klappen vallen, queen
we willen je woorden winnen
Je daagt je herkomst uit
tot je weet
waarom je huis
in Ommoord staat.
Je bent hier niet gekomen
om te gaan.
Binnen toont een kaart
een oude gang
op de ontruimings-
plattegrond.
Je bent gekomen
om te blijven.
Alsof die plek een deur had.
Het is klimaatfictie,
toekomstmuziek,
een plein dat zich verheft:
‘Prins-Alexander-Eco-Luchtschip’.
Mag ons groene dak niet mee?
We zitten nat, ons diepste punt.
Wethouder lacht: ‘Het diepste
polderpunt ligt verderop,
voorlopig zitten we goed.’
Ja? Nee!
We willen mee omhoog.
We laden elkaar op.
IEDEREEN IS DOOD BEHALVE WIJ
Dit is ons
grootste paar.
Met twee mille
kilo pusht het,
maar onzwaar.
Gok dat het rockt…
Wanneer en waar?
Als water stijgt
zoals het daalde
in Rotta-dam,
dansen
op ieders graf
twee zachte voeten, daar!
We zijn de erfgenamen van een dorp
In IJsselmonde zwom de handelswaar
en heette zalm
Soms draagt de wind een geur ver
je geheugen in
Stel je gezichten voor van hen
die jou niet kennen
In IJsselmonde woont een koningin
Soms roept een naam de oevers aan
‘Islemunde’
Je kunt wel overal hebben gewoond
Je kunt wel iedereen zijn
Als je van tas wilt ruilen
kan ik je boodschappen lezen
die je als emmers door de Laan draagt
Je boodschap is je boodschap
Wat je hoopt, wat je koopt
Je thuis, je vrucht, je smaak, je lust
Als je van tas wilt ruilen
draag ik je boodschappen uit
Ik proef je pepers en je zon
brandt je leven in mijn tong
Jij likt mijn thuis van je lippen
Welk humeur heeft deze straat?
Ze is een seizoen!
Ze verschiet van kleur.
Proef je haar buien?
Of verblindt haar zon?
Hoor, voetstappen en vogels.
Kan een straat de liefste zijn?
Spiegel je moods in ramen!
Jij bent het geliefde seizoen.